به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، نتایج ۱۰ مطالعه علمی و سیاستی منتشرشده در فاصله سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ (۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ میلادی) که دادههای کیفیت هوای تهران را در بازه ۱۳۸۱ تا ۱۴۰۰ (۲۰۰۳ تا ۲۰۲۲ میلادی) تحلیل کردهاند، نشان میدهد که روند آلودگی هوای تهران نهتنها کاهش قابلتوجهی نداشته، بلکه ابعاد تازهای همچون توزیع عمودی ذرات، تغییرات بلندمدت غلظت آلایندهها، نقش ازن و چالشهای سیاستگذاری را نیز برجستهتر کرده است.
این بررسی که تصویری جامع و چندبعدی از وضعیت آلودگی هوای تهران ارائه میدهد، نشان میدهد که آلودگی هوا در تهران ماهیتی پایدار، ساختاری و در برخی حوزهها پیچیدهتر از گذشته دارد.
ذرات معلق؛ محور اصلی وضعیت کیفیت هوا
مطابق نتایج مطالعات، ذرات معلق PM۲.۵ و PM۱۰ همچنان بیشترین سهم را در کاهش کیفیت هوای تهران دارند. تحلیلهای زمانی – مکانی مربوط به بازه ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ میلادی) با استفاده از روشهای آماری و مدلهای کوپولا نشان میدهد که الگوهای توزیع این ذرات در نقاط مختلف شهر تغییراتی قابلتوجه داشته است؛ موضوعی که بهویژه در طراحی سیا..
